1928 yılında, Şenkaya’nın (1950 yılına dek Sarıkamış’a bağlı olan) Çermik köyünde doğdu. Asıl adı Mevlüt Şafak’tır. Resmi kayıtlarda doğum tarihi olarak 1933 geçmesine karşın, Mevlüt İhsani, gerçek doğumunun 1928 olduğunu belirtmektedir.

Mevlüt İhsani, ilkokul 3. sınıfa gittiği dönemde arkadaşlarıyla oynarken bulduğu bir kapsülün patlaması nedeniyle gözlerini yitirdi ve sol elinin 3 parmağı yaralandı. Gözleri görmemesine karşın köydeki bir marangozun yanında çıraklık yaptı. 13 yaşında ise köy imamının yardımıyla Kuran öğrenmeye başladı. Bu dönemde komşusunun kızına aşık oldu.

Küçüklüğünden beri, köyüne gelip giden aşıklardan etkilenip şiire ilgi duydu. Özellikle Bardızlı Nihani, Narmanlı Musa, Aşık Yusuf gibi aşıklar bunların önde gelenleridir.

Gördüğü bir rüyada sonra, doğaçlama söylemeye başladı. Annesinin teşvik etmesiyle bağlama öğrenen Mevlüt İhsani’ye, bu konuda özellikle Alişan Usta adlı aşığın çok yardımı oldu.

25 yaşlarında ise rüyasında Alvarlı Mehmet Lütfi Efendiyi gördü. Bunun üzerine Erzurum’a giderek Lütfi Efendiyle görüştü. İhsani mahlası da Lütfi Efendi tarafından verildi.

1966 yılından beri Konya Aşıklar Bayramına katılan Aşık Mevlüt İhsani, döneminin ünlü aşıklarıyla karşılaşmalar yaptı. Gelenekler çerçevesinde de birçok aşık yetiştirdi.

Birçok yarışma ve şenlikte çeşitli ödüller alan Aşık Mevlüt İhsani, Türkiye dışında da bazı şenliklere katıldı.

1974 yılında Kars Çimento Fabrikasında başladığı santraldeki görevinden 1981 yılında malulen emekli oldu. Önce Erzurum’a yerleşen Mevlüt İhsani, son yıllarda İzmit’te yaşamaktadır.

Mevlüt İhsani’ye ilişkin Dilaver Düzgün tarafından »Aşık Mevlüt İhsani, Hayatı, Sanatı ve Şiirlerinden Seçmeler« adlı bir kitap yayımlandı.

Yanaktan şeftali dudaktan buse

Sevdiğim ikramın az gelir bana

Açsam kollarımı sarsam boynuna

Bütün kış ayları yaz gelir bana

İnan şu sözüme ey şems ü mahım

Buluta dayandı feryadım ahım

Yıllardır çekerim nedir günahım

Bütün ahbaplardan söz gelir bana

Dün gece rüyayı ben gördüm yordur

Banan inanmazsan birine sordur

Ayrılık mı acı ölüm mü zordur

Sağlıkta bu acı köz gelir bana

Yaradan her zaman sevdiği kulla

Gönül postasında mektubun yolla

Dudağında ıslat elinle pulla

Göz açıp yummadın tez gelir bana

Dert ile gam ile bir aradayım

Nerde aşık varsa ben oradayım

Üç beşli bir iki numaradayım

Mevlüt İhsani de düz gelir bana

Gidenleri eyleyemez

Yollar üzgün ben üzgünüm

Dertlerini söyleyemez

Diller üzgün ben üzgünüm

Cahil olan söze kanmaz

Yüz yaşar yine uyanmaz

Uçtu sunam geri dönmez

Göller üzgün ben üzgünüm

Kumaş seçtim çıktı parça

Ne kol çıktı ne de paça

Bağrım gibi parça parça

Şallar üzgün ben üzgünüm

Bunca gelen yiğit n’oldu

Kaderin dediği oldu

Bülbül uçtu gül de soldu

Güller üzgün ben üzgünüm

Mevlüt İhsan kara yazım

Yok kadere itirazım

Kara kılıf kara sazım

Teller üzgün ben üzgünüm