Türk Edebiyatı Tarihi      

      Halk Edebiyatı       

         Divan Edebiyatı         

       Modern Türk Edebiyatı      

      Yazar ve Şairler      

       Edebi Sanatlar       

         Edebi Akımlar         

       Anlatım Türleri      

      100 Temel Eser      

      Kitap Tanıtımları       

        Düzyazı Türleri         

        Edebiyat Sözlüğü      

      Dünya Edebiyatı      

        Edebiyat Makaleleri      




      Şiir Nedir?      

     Şiir Türleri       

        Ölçü         

       Uyak ve Redif    

     Halk Şiiri      

       Divan Şiiri       

         Modern Şiir         

       Görüntülü Şiirler      

      Türkülü Hikayeler     




      Türkçenin Tarihi      

     Dil Makaleleri       

        Ses Bilgisi         

     Kelime    

       Cümle      

       Paragraf       

        Metin         

      Yazım ve Noktalama      

      Atasözleri     

        Deyimler         

      Sözlükler      




     Planlar      

     Yazılı Soruları       

       Türkçe Dersi         

       Dil ve Anlatım Dersi    

    Türk Edebiyatı Dersi      

       Kompozisyon       

        ÖSS         

      SBS      

      KPSS     

      Kültür-Edebiyat Kulübü    

      Belirli Gün ve Haftalar      



EDEBÎ METİN
Genel Özellikleri

Þ Edebi metnin en temel özelliği kurmaca olmasıdır. Kurmaca: Gerçek yaşama bağlanan; ama gerçek yaşamı birebir anlatmayan, o yaşama alternatif bir dünyadır. Gerçek, sanatçının amaçladığı anlam kurgusu içinde değişikliğe uğrar.

Þ Sırf kurmaca olması da edebi olma özelliği kazandırmaz metne.

Þ Edebi metnin soyut anlam boyutu vardır. Bu nedenle anlam yüzeyde ve görünür değil, derinde ve gizlidir. ( Bu her şeyi imgeye boğmak, mecaza büründürmek değildir. )

Þ Bu yönüyle de sınırlayıcı değil, özgürleştiricidir. Tek sınır alıcının yorum gücündeki sınırlılıktır.

Þ Bu durum onun çokanlamlılık boyutunu öne çıkarır. Edebi metinde çok anlamlılık hem anlam boyutuyla (bağdaşıklık) hem de dilbilgisel boyutuyla (bağlaşıklık) vardır. Yani çokanlamlı ve de çok anlamlıdır.

Þ Edebi (kurmaca) metnin yalnız kendi iç gerçekliği vardır.

Þ Her edebi metin bir yönüyle kendinden öncekilere (art-alan) bağlanırken, bir yönüyle de gelecek metinlere (ön-alan) kaynaklık eder.

Þ Farklı bir bakış açısıyla sunulması önemlidir edebi metnin.

Þ Edebi metinlerde dil şiirsellik işleviyle kullanılır.

Þ Yüksek bir söyleyiş (üslup) vardır edebi metinde.

Þ Metindeki öğeler anlamsal, mantıksal ve biçimsel olarak birbirleriyle ilişkilidir.

Þ Edebiyatın dolayısıyla edebi metnin malzemesi dildir.

Þ Edebi metinde işlenmiş bir dil vardır.

Þ İşlenmişlik aynı zamanda bir özen ve düzenleme gerektirir.

Þ Edebi metinde dil birliklerinin ve metnin kendisinin çağrışımsal boyutu vardır.

Þ Yararı görünür değil; ama yaşamsaldır “insan” için
.
Þ Hazza dayalıdır.

Þ Estetik hep en önemli öğedir edebi metin için.

Þ İnsana, insani olanı sezdirir; insanı insan yapmak gibi çok önemli bir işleve sahiptir.

Þ Özneldir.

Þ Özgündür.

Þ Değerlidir.

Þ Duygu ve hayale dayanır; ama akılla dizgeleştirilir.

Þ Kalıcıdır; ama arkeolojik bir kalıcılık değildir bu.

Þ Özel bir iletişim aracıdır.

Þ Bilinç ve zevk değişimi sağlar.

Þ Lezzet ve tat verir edebi metin.

Þ Anlam kesinleşmesi hep erteleme halindedir edebi metinde.

Þ Çeşitli uyum öğelerinden yararlanır.

Þ Söz ve anlam sanatlarından yararlanılır.

Þ Dilin ya da sözcüklerin farklı şekilde bağdaştırılmasıyla yeni anlatım olanakları yaratılır.

Þ Dile sapmalar yaşatılır.

Þ İnsana özgü bir yaratımdır ve amaçlıdır.

Þ Dilin tüm olanaklarından yararlanılır.

Þ İfade edilemez, denileni ifade ediştir.

Þ İnsanın var oluş koşullarıyla mutlaka ilişkilidir.

Þ Öğretici bir üslup kullanmaz; ama bilgi de verir.

Þ Diğer bilimlere kaynaklık eder.

Þ Öznesinden (yaratıcı) ayrı ve bağımsız bir varlıktır. Başka bir özne (okur) tarafından da yaratılır ve “estetik değer alanı “ oluşur.


Sinava Hazirlik